သုညၾကြင္းေတာ့မဲ့ ကမၻာေန ့ရက္ေရာက္ခဲ့ရင္

Thursday, November 5, 2009

18 comments


ရက္ေပါင္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ပဲ ကမၻာေၿမၾကီးက သက္တမ္းက်န္ေတာ့တယ္တဲ့လား ?? ဒီသတင္းက မိခင္ကမၻာမွာ မွီခုိေနၾကတဲ့ သတၱ လူသား ေတြအတြက္ အေတြးတစ္ခုေတာ့ အရည္ေပ်ာ္ေစခဲ့သည္ေတာ့ အမွန္။ ဒီၿဖစ္စဥ္ ၿဖစ္၏ မၿဖစ္၏ ကယက္တစ္ခုထပြက္ခဲ့ၿခင္းႏွင့္အတူ ထုိေနာက္ကြယ္မွာလည္း ယုံၾကည္၏ မယုံၾကည္၏ သည္ လူသားေတြၾကားမွာ လႈိင္းတစ္ခုေတာ့ ထခဲ့မည္သာ။

တိက်ေသခ်ာၿခင္းမရွိတဲ့ ဒီဝိုးတဝါးသတင္းမွ အလင္းတစ္ခုထြန္းညိွေပးလုိက္သလုိ ရွိေစခဲ့သည္ကေတာ့ မုခ်အမွန္ပင္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့တစ္ေတြ တစ္ေန ့ေန ့ေတာ့ ေသၿခင္းႏုိင္ငံသုိ ့ ပါမစ္မလုိပဲ ကူးရအုံးမည္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ေတြဟာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ အေမွာင္ေတြရဲ ့ၾကားမွာ ရပ္တည္ရွင္သန္ရင္း ေသ ဆုံးၿခင္းဆုိတာကုိ ကုိယ္ႏွင့္လားလားမွ မဆုိင္သလုိ ေမ့ေလ်ာထားခဲ့မိတာၾကာၿပီးမဟုတ္ပါေလာ ( ၇၀% ေသာ လူသားမ်ားအတြက္သာ။ ဤကား စာေရးသူ၏ စကားခ်ပ္ :D )

ေရာ္ရြက္ဆုိတာ အခ်ိန္တန္ုလုိ ့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ေႏြေလရူးက်ီစယ္လုိ ့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေၾကြရမည္မွာ ဓမၼတာပဲမဟုတ္လား။
အခုလည္း ကပ္ဆုိးတစ္ခုၾကဳံလုိ ့ ကမၻာေၿမၾကီး အိပ္စက္အနားယူေတာ့မည္ဆုိရင္ မွီခုိသူ ကမၻာသူကမၻာသားမ်ားသည္လည္း အတူတူေလာင္ကြ်မ္းကြယ္ေပ်ာက္သြားေပေတာ့မည္။ အဲဒီလုိ အေၿခအေနမ်ိဳးၿဖစ္ခဲ့သည္ရွိေသာ္ ဘေလာ့သူဘေလာ့သားထဲက ကြ်န္ေတာ္လည္း တဂ္ပုိ ့ထဲက ေမးခြန္းေတြအတုိင္း စိတ္ထဲကၿဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဖီလင္ေတြ ခ်ေရးၾကည့္မိပါေတာ့တယ္……………..(မခေရညိဳ တဂ္ထားတာ ေနာက္က်မွေရးၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ေတာင္းပန္ပါ၏)

(၁)ဘယ္သူေတြနဲ ့ရွိေနခ်င္လဲ
မခြဲခြာရခင္ေတာ့ ခ်စ္သူခင္သူအားလုံးနဲ ့ အတူတူရွိေနခ်င္တယ္။

(၂)ဘာေတြခံစားေနရမလဲ
ေနာင္ကမၻာသစ္ၿဖစ္တည္ခဲ့ရင္ေတာင္ ခ်စ္သူခင္သူေတြနဲ ့ ဆုံႏုိင္ပါအုံးမလားလုိ ့ပါ။

(၃)ဘာေတြ ၿပင္ဆင္ထားမလဲ
ေမတၱာလက္နက္ကအစြမ္းထက္ဆုံးလုိ ့ခံယူထားတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ယုံၾကည္မႈေၾကာင့္ လုံၿခဳံေနမွာပါ။

(၄)ဝမ္းနည္းမိတာက
အိပ္မက္ေတြထုဆစ္ရင္းတန္းလန္းမုိ ့။

(၅)ေၾကာက္လန္ ့မိတာက
ကမၻာပ်က္လုိ ့ နာနာက်င္က်င္ေအာ္ဟစ္တဲ့အသံေတြ။

(၆)ေဆာင္ထားခ်င္တာ
ေလာင္ကြ်မ္းပ်က္စီးႏုိင္တဲ့ အရာေတြထက္ စိတ္ထဲမွာ လုံလုံၿခဳံၿခဳံသိမ္းႏုိင္တဲ့ သရဏဂုံ။

(၇)ဘာေတြေရးမိမလဲ
ေရးၿဖစ္လိမ့္မယ္ မထင္ပါဘူး။

(၈)ေတြးမိေတြးရာ အေတြး
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ေတြရဲ ့ ရွင္ၿခင္း ေသၿခင္းက ရုပ္ေသးဆရာရဲ ့ ကၾကဳိးကကြက္နဲ ့တူေနသလုိပါပဲ။

(၉)ဂုဏ္ယူခ်င္တာက
မိဘအတြက္ အေကာင္းဆုံးလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ သားတစ္ေယာက္မၿဖစ္ခဲ့တာေတာင္ အထုိက္အေလ်ာက္ေတာ့ ဂုဏ္ယူပီတိၿဖစ္ေစခဲ့ၿပီး။

(၁၀)ရွာၾကံေၿဖသိမ့္မိတာက
ကမၻာပ်က္ၿခင္းရထားမဆုိက္ေရာက္ခင္ကတည္းက ဒုလႅဘရဟန္းခံၿပီးေၿမာက္ခဲ့ၿခင္းပါပဲ။

(၁၁)က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း
ေသၿခင္းက လက္တကမ္းအလုိမွာပဲရွိေတာ့တယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သာမာန္ထက္ ဝင္သက္ ထြက္သက္ ၿပင္းၿပင္းနဲ ့ က်ဳးရင့္ေနမိမွာပဲ :D



2012 The End Of The World ? -

ေရာင္နီအိမ္မက္

Saturday, October 24, 2009

20 comments
ပုံကုိ www.mythicalireland.com မွ ယူပါသည္။

ဆည္းဆာသည္ တၿဖည္းၿဖည္း အေရာင္မွိန္ကာမွိန္ကာၿဖင့္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသည္။ မဖိတ္ေခၚဘဲ ေရာက္လာတဲ့ တေစၦတစ္ေကာင္လုိပင္ ညအေမွာင္သည္ ကြ်န္ေတာ့္အနားပတ္ဝန္းက်င္သုိ ့ ေၿခာက္ၿခားဖြယ္ေကာင္းလြန္းစြာ တုိးဝင္ခဲ့ၿပန္ၿပီး။ ေကာင္းကင္ေပၚ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၾကယ္ေတြလေတြဝွက္ကြယ္ထားသည့္ တိမ္ညိဳတိမ္မည္းတုိ ့မင္းမူထားသည္မွာ အက်ည္းတန္လြန္းေပစြ။ တစ္ခါတစ္ေလ သားရဲတိရိစၦာန္တုိ ့၏ စူးစူးဝါးဝါး ေအာ္သံတုိ ့သည္လည္း အိပ္ေမာက်ေနေသာ ဒီ္ေတာင္တစ္ေၾကာကုိ လႈပ္ႏႈိးေနသလုိပင္။ သြားရင္းလာရင္း ခလုတ္တုိက္မိေနသၿဖင့္ မီးအလင္းေရာင္ ရလုိရၿငား မီးၿခစ္ေက်ာက္ႏွင့္ မီးေတာက္ေအာင္ ၾကဳိးစားမိတုိင္း အခ်ည္းႏွီးသာ။

သိပ္မၾကာမီမွာပင္ ေလေတြတဝုန္းဝုန္း တုိက္ခတ္လာသည္။ မုိးေတြတဖြဲဖြဲရြာခ်လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း တၿဖည္းၿဖည္းႏွင့္ ေၾကာက္ရြံစိတ္တုိ ့တုိးကာတုိးကာသာ။ ဆူးေၿငွာင့္ခလုတ္တုိ ့ၿပည့္လွ်ံေနေသာ ဒီလမ္းၾကမ္းထက္ေပၚ ၿခနင္းေနေသာ ေၿခဖဝါးတစ္စုံသည္လည္း စုတ္ၿပတ္သတ္ေနသည္။ နာက်င္ေမာဟုိက္ေနေသာ အသက္ရႈသံတုိ ့သည္ မူမမွန္ေတာ့ေပ။ ဆာေလာမြတ္သိပ္မႈတုိ ့သည္လည္း အဆုံးအစြန္ထိဆန္ ့ရင္း တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး။ ေလတုိက္တုိင္း လႈပ္ခါေနေသာ သစ္ပင္အုပ္အုပ္မွ ထြက္တဲ့ တရႊီးရႊီး အသံတုိ ့သည္လည္း ေၿခာက္ၿခားဖြယ္ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ အသက္ဝင္ေနေစၿပန္သည္။

စိတ္ဓါတ္ေတြ က်လုိက္ ၿပန္အားတင္းလုိက္ႏွင့္ စမ္းတဝါးဝါးႏွင့္ ဦးတည္ရာမဲ့့ အေမွာင္အတိႏွင့္ ခရီးၾကမ္းကုိ ၿဖတ္ေက်ာ္ေနသည္မွာ ၾကာေၿငာင္းလြန္းလွသည္။ ဒါေပမဲ့ အလင္းတစ္စ ကုိ ေမွ်ာ္လင့္သည္။ ထုိအလင္းတစ မွသည္ မနက္ၿဖန္ကုိ လွပစြာ ပုံေဖာ္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ ေတြးထင္မိသည္။

“အၿမန္ ေရာင္နီ လင္းလက္ပါေတာ့” ဟု တိတ္တခုိးဆုေတာင္မိေသာ အသံတုိ ့မွာလည္း ယုံၾကည္မႈေတြ ေဖ်ာ့ေတာ့လ်က္။ သုိ ့ေသာ္လည္း ခရီးမ်ားအဆုံးထိေလွ်ာက္ ဟု ကုိေလးၿဖဴ သီခ်င္းထဲကလုိပင္ အလင္းတစ္စရွိရာသုိ ့တေရြ ့ေရြ ့ေလွ်ာက္ရင္း ေခ်ာက္ကမ္းပါးအစြန္းကုိ ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္ေနသည္။ ေလဟာနယ္ကုိ တက္နင္းမိသလုိ သိလုိက္ခ်ိန္တြင္ ေၿခလွမ္းကုိ ရုပ္သိမ္းဖုိ ့ ေနာက္က်သြားၿပီးၿဖစ္သည္။

အာာာာာာား

ကုတင္ေပၚကေန ၿပဳတ္က်လာမွ အိပ္မက္မက္ေနမွန္းသိသည္။ အိပ္မက္ထဲကလုိပင္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ လက္ေတြ ့အၿပင္မွာလည္း အေမွာင္အတိပင္ၿဖစ္ေနသည္။သုိ ့ေသာ္ ထုိအေမွာင္သည္ ေရာင္နီကုိ ၾကဳိလင့္ေနေသာ အေမွာင္……….။ အေမွာင္ကြယ္ရင္ အလင္းေရာက္စၿမဲပဲမဟုတ္ပါလား။

စုေပါင္းဘုံကထိန္

Saturday, October 17, 2009

12 comments
ေမာ္လၿမဳိင္(GTI/GTC/GTU) ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူေဟာင္းမ်ား စုေပါင္းဘုံကထိန္ကုိ Topayo ၿမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ယေန ့ေအာင္ၿမင္စြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ဆုိရင္ ဒုတိယၾကိမ္ေၿမာက္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးေပါ့။ မႏွစ္တုန္းက Eunos ၿမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ပထမၾကိမ္ေၿမာက္ စီစဥ္က်င္းပခဲ့တာပါ။



အေပၚမွာ ပေဒသာပင္ကုိ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံရုိက္ခဲ့ပါတယ္

ပြဲမစခင္က ပုံေတြပါ (လူစုတုန္းအခ်ိန္ေပါ့ :) )

ဘုန္းၾကီးၾကြလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါးပါးသီလခံယူၿခင္း၊ ကထိန္သကၤန္းကပ္လွဴၿခင္း၊ ပေဒသာပင္ ဆက္ကပ္ၿခင္း တုိ ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရစက္ခ်အမွ်ေဝကာ စုေပါင္းဘုံကထိန္ေအာင္ၿမင္စြာ ၿပီးဆုံးခဲ့ပါတယ္။
 

Posts Comments

©2006-2010 ·TNB